Bad-thee verwenmomentje

Bad-thee verwenmomentje

10,50

Een blikje met Bad-thee verwenmomentje, natuurlijk voor in bad.

Ook erg geschikt voor in een voetenbadje.

  • 5 theezakjes met kruidenmix van Rozenblaadjes, Kamille en Lavendel.

Heel eenvoudig in gebruik. Leg een zakje in het badwater, gooi het zakje na bad-gebruik weg. (gedroogde kruiden kunnen vlekken geven)

Of voor een intensere aroma, kan je de bad-thee een kwartiertje op voorhand laten trekken in 250ml warm water, en dan aan je badwater toevoegen.

Nu alleen nog maar genieten geblazen.

Let op: Niet geschikt voor consumptie!  

4 op voorraad

Nog maar 4 op voorraad!

Beschrijving

Bad-thee verwenmomentje

Een blikje met Bad-thee verwenmomentje, natuurlijk voor in bad.

Ook erg geschikt voor in een voetenbadje.

  • 5 theezakjes met kruidenmix van Rozenblaadjes, Kamille en Lavendel.

Heel eenvoudig in gebruik. Leg een zakje in het badwater, gooi het zakje na bad-gebruik weg. (gedroogde kruiden kunnen vlekken geven)

Of voor een intensere aroma, kan je de bad-thee een kwartiertje op voorhand laten trekken in 250ml warm water, en dan aan je badwater toevoegen.

Nu alleen nog maar genieten geblazen.

Let op: Niet geschikt voor consumptie!  

Relax & Beauty • Eco Natural • Bad thee verwenmomentje • Blikje – formaat: 10,2 x 8,6 cm

 

Stukje geschiedenis over Baden

Door de geschiedenis van de westerse wereld heen zijn er systemen bedacht om water dichter bij de bevolking te brengen.

In het oude Griekenland gebruikte men kleine badkuipen, wasbekkens en voetenbaden ten behoeve van de hygiëne. Er zijn vondsten die dateren uit de 2e eeuw BC in het paleizencomplex van Knossos op Kreta, en luxueuze albasten badkuipen in Akrotiri, Santorini. De Grieken bouwden openbare badhuizen met douches in hun sportzalen voor zowel persoonlijke hygiëne als ontspanning. Het oude Rome ontwikkelde een netwerk van aquaducten om water naar de steden te brengen, tot in de openbare putten, huizen en fonteinen aan toe. De openbare baden werden bij de Romeinen Thermae genoemd.

In de middeleeuwen vond het baden voornamelijk plaats in openbare badhuizen. Echter, het waren toen ook trefpunten voor  prostitutie. De rijkere mensen baadden het meest thuis. In de tijd dat men nog geen badkamers kende, stond het bad waarschijnlijk in de slaapkamer. Het waren grote houten kuipen waarin een linnen doek werd gelegd om de bader te beschermen tegen splinters.

Van de late middeleeuwen tot eind achttiende eeuw schreef de etiquette voor – en werd in medische handboeken aangeraden – alleen de delen van het lichaam te wassen welke zichtbaar waren voor het publiek. Dus het gezicht, oren, hals, handen en voeten. Dit omdat men dacht dat het wassen ook de natuurlijke beschermlaag van de huid zou verwijderen.

Gezellig baden in de late middeleeuwen (ca. 1470)

De ommekeer van wollen naar linnen kleding omstreeks de zestiende eeuw luidde ook een daling van het aantal te nemen baden in. Linnen kleding is immers veel makkelijker te reinigen en zag er daarom schoner uit. Dit zou dan de reden zijn om het lichaam zelf minder te wassen. Het hebben van veel linnengoed droeg dan toe bij aan een grotere sociale status. Het vóórkomen was belangrijker dan de persoonlijk hygiëne. Medici ondersteunden deze gedachte. Miasma en vieze luchtjes die men in de linnen kleding aantrof, zouden de oorzaak van ziektes zijn. Daarom zou men om de paar dagen van kleding moeten verwisselen waarmee men dan het baden zou kunnen vermijden.

In vroeger jaren ging men voor een wasbeurt in de teil.

Deze opvatting over het baden begon halverwege de achttiende eeuw te veranderen. Er werd geschreven dat frequenter baden leidt tot een betere gezondheid. Grote openbare baden – zoals men die in de oude wereld en het Ottomaanse rijk kende – zouden in de negentiende eeuw herleven. Kennis van micro-organisme droeg er ook toe bij mensen aan te sporen om vaker een bad te nemen. Tot laat in die eeuw was een waterleiding in een woningen geen gemeengoed. Een goed distributienetwerk moest nog worden opgezet.

Het wekelijkse zaterdagavondbad was bij veel christenen in de geïndustrialiseerde landen eind 19e- begin 20e eeuw veelal een regel. Wanneer de fabrieksarbeider na zijn (halve) zaterdag gewerkt te hebben thuiskwam, kon hij zich klaar maken voor de zondagsrust. Na het zaterdagavondbad zou hij de volgende dag zijn beste kleding over zijn schone lichaam kunnen aantrekken.

Warm water was in die tijd een luxe die maar weinigen hadden. Als men een bad met warm water had kunnen vullen, werd dit dan ook met het hele gezin gedeeld.

In de loop van de 20e eeuw raakte stromend water uit de kraan – ook warm water – steeds meer ingeburgerd. Mede door toedoen van reclamecampagnes over badproducten en nieuwe inzichten in de dagelijkse hygiëne, werd het nemen van een bad of douche een algemeen normale regel.

Informatie over de geschiedenis is afkomstig van Wikipedia.  

 

 

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Bad-thee verwenmomentje” te beoordelen